Helena Grossówna - Portal dla Kobiet

Szukaj
Przejdź do treści

Menu główne:

Wspomnienia


HELENA GROSSÓWNA – Najpiękniejszy uśmiech Warszawy.


Helena Grossówna była polską tancerką oraz aktorką teatralną i filmową.

Urodziła się 25 listopada 1904 roku w Toruniu.

O twarzy aktorki pisano przed wojną, że należy do „typu Wenus, obecnie coraz rzadziej spotykanego. Owal doskonały, cera jasna, oczy czułe
i marzące…”
Na początku statystowała w drobnych rólkach, potem ukończyła szkołę baletową, a po paru latach wyjechała do Paryża,
gdzie skończyła choreografię. Do Torunia wróciła już jako balerina.


W 1935 roku zagrała w wielkiej rewii na Karowej w olbrzymim teatrze
w Toruniu. Helena podbiła Warszawę nie tylko świeżością i wdziękiem,
ale także elegancją. W obowiązkowych sprawozdaniach z Balów Mody znaleźć można opisy: „Helena Grassówna zaprezentowała najodpowiedniejszy strój na Noc Sylwestrową – biały frak, w którym wyglądała kusząco
i perfekcyjnie”.



    W filmie zadebiutowała w 1935 roku „Kochaj tylko mnie”, natomiast komedia „Piętro wyżej” była prawdziwym przebojem. Krytycy pisali, że jest to „ piętro wyżej” w rozwoju polskiego filmu tego typu”.
Rok 1937 był w pełni rokiem Grassówny . Scena kabaretowa i filmy „Piętro wyżej”, „Dwa dni w raju”, „Dyplomatyczna żona”. Grała w teatrze w „cyruliku warszawskim” w każdym programie do 1938 roku.
Potem w Warszawskim „Małe Qui pro Quo”, aż do końca, do roku 1939.


    Grassówna imponowała na ekranie naturalnością i instynktownym wyczuciem kamery. Wnosiła żywioł niewymuszonej zabawy, jakby na przekór umowności komediowego stylu. Swoją swobodą dystansowała często partnerów filmowych, a także potrafiła zademonstrować wysokiej klasy technikę w scenach śpiewanych i tańczonych. Urok, wdzięk, fotogeniczność i nie pospolity talent sprawiły, że Helena Grassówna była najwybitniejszą polską aktorką filmową. Nazwano ją, również polską Daniele Darrieux ze względu na podobieństwo i rodzaj talentu.


    Dalsze losy aktorki były dramatyczne: działalność okupacyjna, Powstanie Warszawskie, obóz jeniecki
i tułaczka….Po wojnie jej pierwsza rola komediowa w filmie „ Skarb” powstała dopiero w roku 1949 i na długo pozostała jedynym egzemplarzem tego gatunku. Występowała, również w teatrze „Syrena” i przed kamery trafiła tylko raz – w roku 1960, w nietypowej dla siebie charakterystycznej roli matki z „kolorowych pończoch” Janusza Nasfetera.


    Popularność Grassówny powróciła tuż po wojnie, kiedy w kinach pokazały się wznowienia przedwojennych filmów – grane, aż do zupełnego zdarcia kopii.


Zmarła 1 lipca 1994 roku w Warszawie.


 
Copyright 2016. All rights reserved.
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego